کارگروهی ایرانی در ایران انفرادی
شاید عنوان موضوع برای شما عجیب باشد اما منظور اصلی خود را به شما عرض خواهم کرد. اخیرا شنیده اید که در طول یک هفته سه تیم فوتبال در سطح ملی، به درهای بسته خورده اند و شکست تاریخی را در کنار تاریخچه فعالیتهای گروهی را ثبت نمودند. بازهم حرف های تکراری و رو مبلی در گفتمان های کارشناسی و روزمره مردم عزیزم مطرح شد. اینکه ما فقط در مسابقات انفرادی در جهان موفقیم و نمی توانیم در کارها و فعالیتهای گروهی موفق باشیم.
بله درست می گویند. کشور پهناور ایران، طبق دسته بندی فرهنگ های هاف استد، یک فرهنگ فرد محور است اما آیا به واقع کارگروهی در ایران به هیچ عنوان نمی تواند سر خود را بیرون بیاورد؟
جمعه هفته جاری، از ماندن در خانه و کار، خسته شدم و از خانه بیرون رفتم. در حال گشت زنی در خیابان های تهران بودم و جالب اینکه از ابتدای درب خانه مان، به هر جای دیگر که می رفتم، با داربست های فلزی و پارچه های سبز، قرمز و سیاه، که نوشته های مذهبی برای ماه محرم و صفر درج شده بود مواجه می شدم.
سوالی به ذهن بنده خطور کرده که به واقع اینهمه طراحی و ساخت و آمادگی را چه کسانی انجام دادند؟
شهرداری؟
وزارت ارشاد؟
شورا؟
ارگانهای تبلیغاتی؟
و ...
خیر!
مردم محله ها بودند که این کار را کردند. بله، همان شهروندانی که هر روز در روزنامه های حوادث می خوانیم و می شنویم که فلان....
این شهروندان تاحدی به صورت خود جوش، داربست ها را برپا کردند، چادرها را دوختند، پارچه ها را نوشتند و چراغ ها را روشن کردند که به احتمال زیاد، هیچ نهاد دولتی و یا خصوصی نمی توانست به این یکپارچگی، این حجم عظیم کار را سازماندهی کند. بله، این افراد در این روزها و شبها، به صورت گروهی و تا حدی خودجوش، فارغ از دعواها و قهرها و .... در کنار هم، با یک هدف مشترک، به همدیگر کمک می کردند. کسی پول و دستمزد نمی خواست؛ انتظاراتی هم نداشت. (البته شهرداری در برپایی این کارها، کمک مالی می کرد اما بسیار ناچیز بود.)
شهروندان ما با همکاری هم و با کار گروهی و بعضا تیم سازی های سازمان یافته، این کارها را انجام دادند. مراسماتی که در شبهای محرم در مساجد، حسینیه ها و تکیه ها برگزار می شود نیز، با همکاری همین افراد به سرانجام می رسد.
حال چه شده است؟
این همه کار گروهی در کشورمان در تمام فرهنگها و خرده فرهنگ های ایرانی.
پس چرا این فرهنگ در تمامی عرصه های کشورمان فعال نیست؟
سیاست، اجتماع، اقتصاد، نظامی و قانون؟
خدمت شما دوست گرامی عرض سلام و ادب و احترام دارم و به خاطر گذراندن دقایقی از وقت گرانبهایتان با وبلاگ بنده، کمال تشکر را دارم.